Zygmunt Dmochowski wiersz – ”DWA WIDNOKRĘGI MOJEGO NIEBA W OPOLU”

A oto ten wiersz:

DWA WIDNOKRĘGI
MOJEGO NIEBA W OPOLU

Nieboskłon północny

Astrolabium w kopule yellow - czapa
Na topie kubistycznej Alma Mater
Na stronie north, gdzie Zwrotnik Raka,
O kolorycie brył: błękit, seledyn, bordo.
Obok nich podążam do Biedronki,
Na skróty, po pastrami i porto.

Opodal, tunel i ciąg targowisk
Boga Hermesa, wśród nich small shop'y:
Motoart, Akwarium, skład adidasów,
Żabka, Kolporter, dzwonko amura,
Ineksprynoble tajskie Paronia,
Fitnes, kserograf, w głębi - razura.

Na wprost, stadka drzew - gęstwa liścieni:
- "W parku żyjetie" - rzekła Vierka
Vszeticzkova z Ołomuńca, na popasie
Sierpniowym z Franciszkiem w naszym atrium:
- "Pieknie tu matie, pieknie - Sigmund
I chlib u was chutni, Halka i czerstvi".

Z lewa, zgięty w el, mój blok, gdzie Żabscy;
Z prawa, wieżowce i market hall Savia
Z gniazdem bocianim PKO, za nim:
Apteka i laser z elektrowstrząsami;
Na corso, wyzuty z alternatyw cokół
Po obalonym czerwonym proroku.

Nieboskłon południowy

Wzdłuż osi bloku, na winklu, z lewa:
Centrum Kultury z ogródkiem piwnym -
Zwornik zwrotników dwóch półkul nieba.

Patrzę z balkonu na świat ugrzęzły
W płytach żelbetu Le Corbusier'a -
Na popiół tynków i głuchą przestrzeń.

Nawet dzwonniczej wieży nie widać
W Świątyni Pańskiego Przemienienia,
Ani topól przy Neurosis Hospital -
Po stronie south, na linii Koziorożca.

Sepią cek-Haus'ów spętane życie:
Człowieczy oddech i ciepło słońca.

Opole, 11-12 stycznia 2012 r.

KS.

Tak komentuje:
"Jest to niemal topograficzny, przyodziany w metaforę, obraz mojej opolskiej "Zatoczki" w dzielnicy Śródmieście, na osiedlu ZWM. Alma Mater - to Politechnika Opolska, którą widzę z okna. "